RÓŻNE TEORIE

Przedstawiciele fizykochemicznej koncepcji starzenia się, tacy jak: lekarka amerykańska — Soma Weiss, biochemicy — szwajcarski — Leopold Rużićka, i niemiecki — Adolf Friedrich Butenandt, upatrując przyczyn starzenia się w zmianach zachodzących z wiekiem w syste­mie koloidalnym plazmy komórkowej, zainicjowali w latach 1934— 1935 chemiczną syntezę androsteronu i testosteronu, stąd pozostał już tylko krok do terapii hormonalnej ludzi w podeszłym wieku.  Badania biochemiczne nad procesem starzenia się i hamującym wpływem gruczołów wydzielania wewnętrznego na ten proces zapo­czątkował w 1912 r. rumuński endokrynolog i gerontolog Constantin Jon Parhon, równolegle prace nad przeszczepianiem tkanek i narządów prowadził francuski biolog i chirurg — Alexis Carrel; wreszcie w 1956 r. rumuńska farmakolog i gerontolog — Ana Aslan doniosła po raz pierwszy o korzystnym działaniu prokainy na dolegliwości starcze. Zwolennicy endokrynologicznej koncepcji starzenia się sądzą, że pro­cesy starzenia się można zwolnić i osłabić ich przebieg na drodze terapii hormonalnej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *