TEORIA MÓZGU EMOCJONALNEGO

Tak jak inne, poprzedzające ją teorie, teoria mózgu emocjonalne­go jako układu limbicznego miała w zamierzeniu jej twórcy stoso­wać się w takiej samej mierze do wszystkich emocji. Była ogólną teorią, wyjaśniającą, w jaki sposób powstają w mózgu uczucia. To ogólne wyjaśnienie opierało się na szczególnej hipotezie funkcjo­nalnej, zgodnie z którą doświadczamy uczuć, kiedy dochodzi do zintegrowania informacji o świecie zewnętrznym z doznaniami płynącymi z wnętrza naszego ciała. Podczas gdy ogólna koncepcja układu limbicznego została przyjęta przez wielu późniejszych ba­daczy i teoretyków, owa szczególna hipoteza o integracji informa­cji z zewnątrz i z wewnątrz, która doprowadziła MacLeana do stworzenia teorii ogólnej, została zapomniana. Teoria ogólna, we­dle której w mózgu istnieje układ limbiczny, a nasze emocje są jego wytworami, zaczęła żyć własnym życiem i przetrwała, a na­wet rozwijała się, niezależnie od swojej pojęciowej genezy.